Sorgusuz sualsiz bir ayrılık başlar bazen
Bir hançer gibi şehvetli ve keskindi kavgalar
Sonu gelmiş sade aşklar çırpınıyordu bazen
Vurgun yemiş acısı neşesi bitmeyen anılar
Bir hiçti içimdeki çaresizlik sade ve buruk
Kapanıyordu ömrümün son perdesi mat ve soluk
Kaybettiğim değerlerdi istediğim suskun ve donuk
Dön de bir bak arkana kan akıyor gözlerimden oluk oluk.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder